Aan onze Gouden Veer tafel zit een fit echtpaar. Ik ken ze al zo’n 40 jaar, de helft van hun leven. Klanten van het eerste uur, bijna vanaf het moment dat ik mij in 1987 inschreef bij de Kamer van Koophandel. Ik werkte altijd één dag per week in mijn eigen bedrijf en daarnaast had ik ‘gewoon’ werk. In die tijd bij de Vitatron in Dieren, waar pacemakers gemaakt werden. De man aan tafel was toen mijn chef. Ik heb de afgelopen decennia de nodige sieraden voor hen gemaakt en gerepareerd.
De dame is de diamant uit haar verlovingsring verloren. Als ze mij de ring laat zien, kan ik niet anders constateren dan dat de zetting versleten is. Ze draagt de ring naast haar trouwring. Doordat ze langs elkaar schuren zijn de pootjes, die de briljant geslepen diamant vasthielden afgesleten. Eén keer per jaar de zetting laten controleren, dit geldt met name voor diamantzettingen die al even meegaan, had zoiets kunnen voorkomen, maar dat is achteraf gepraat.
Diamant of Moissanite?
De dame heeft genoemde ring echter wel heel wat jaren kunnen dragen voordat ze de kostbare steen verloor. Ze wil er nu graag weer een mooie glinstersteen in maar dat hoeft niet per se een diamant te zijn. Ik stel voor om er een briljant geslepen Moissanite in te zetten. De grondstof voor deze steen is, net als voor diamant, samengeperste koolstof. Maar waar natuurlijke diamant er miljoenen jaren over doet om diamant te worden, gaat dat bij Moissanite veel sneller in het laboratorium. Moissanite bevat niet alleen koolstof maar ook silicium. Hierdoor heeft de steen een prachtige schittering.
Bovendien heeft Moissanite bijna dezelfde hardheid als diamant, maar is ze vele malen goedkoper.
De dame is erg gelukkig met de Moissanite in een nieuwe zetting. Deze kan zo wéér tientallen jaren mee. Ik hoop niet dat het zolang duurt voordat ze weer eens bellen, want het is altijd gezellig om deze klanten van het eerste uur weer te spreken.