De negentig-plus dame zit samen met haar kleindochter aan onze Gouden Veer tafel. Oma vraagt zich al een poosje af wat ze met haar gouden sieraden zal doen. Ze wil namelijk de kleinkinderen graag iets geven. Ze haalt een zware gouden closed-for-ever armband tevoorschijn. Een mooi exemplaar met acht gouden munten eraan. De munten zijn gevat in een rand waaraan een dubbeloog zit waarmee ze weer aan de armband zitten.
Men denkt vaak dat munten, omdat ze in zo’n ‘muntrand’ gevat zijn, niet beschadigen en dat ze daardoor meer waard zijn voor verzamelaars. Dat klopt niet. Het feit dát ze aan de armband zitten en dus ‘gedragen’ zijn maakt ze voor de echte verzamelaars ‘waardeloos’. Voor hen moeten ze onbeschadigd zijn en dus ongebruikt.
Gouden munten
De dame vertelt over de herkomst van de munten. Ze kreeg ze van haar man als ze een reisje maakten of bij een bijzondere gebeurtenis. Het zijn ‘betaal’-munten uit Nederland, Duitsland, Frankrijk, Engeland en Zwitserland. Samen met haar kleindochter heeft oma bedacht dat alle acht kleinkinderen een gouden munt zouden kunnen krijgen, als die tenminste losgehaald kunnen worden van de armband.
Dat kan zeker. Ik stel voor om dan aan alle munten een gouden hangeroog te solderen, zodat ze aan een collier gedragen kunnen worden. Dan doe ik ze stuk voor stuk in een doosje en lever daarbij een document over de herkomst van de munten en hoe oma ze heeft verzameld. Oma is opgetogen.
Het verhaal over de reizen van oma en opa komt in het document en ik zet er tevens in dat de munten, naast de grote emotionele waarde, toch ook meer waard zijn dan ‘gewoon’ oud goud. Gouden munten hebben namelijk een hoger goudgehalte (18/21 karaat) dan de meeste sieraden (14 karaat). Die goudwaarde is blijvend, want ze kunnen altijd omgesmolten worden tot een mooi nieuw sieraad. Maar een gouden munt met een verhaal van oma en opa smelt je natuurlijk niet om…