Aan onze Gouden Veer tafel een dame met een grote zilverkleurige veer. Het betreft een broche en hij is stuk. Het scharnier is afgebroken. Ze heeft de veer veel gedragen en er altijd verwondering mee geoogst. Ze is dan ook gehecht aan haar sieraad. Kan ik hem misschien repareren? De juwelier durft het niet aan, volgens hem is het geen zilver. De klant heeft de veer zo’n twintig jaar geleden gekocht en toen is haar verteld dat het een gewone veer zou zijn, die in een zilverbad gedompeld was. Mijn belangstelling is gewekt en onder het genot van een kopje koffie bekijken we de veer.

Zilver smelten

Ik heb mijn twijfels over het zilverbad. Zilver is goed te smelten, maar stolt heel snel. Daar kun je dus niet een veer in dompelen, want die zou dan meteen verbranden. De broche is best groot, ik denk zo’n twaalf centimeter lang, en ziet er inderdaad uit als een echte veer. Er is een brochering op gesoldeerd, dus er is in ieder geval sprake van metaal. Ik denk eerder dat de veer door een tinbad is gehaald en daarna verzilverd.
Om het scharnier weer vast te zetten, moet ik aan de veer solderen en dat brengt altijd risico’s met zich mee. We wegen de voors en tegens tegen elkaar af en ik krijg groen licht.

Tinsoldeer

Ik soldeer het scharnier met tinsoldeer. Tin heeft een heel laag smeltpunt en is daarom hiervoor wel geschikt. Maar tin is ook heel gevaarlijk in de edelsmederij. Een klein spoortje tin op het soldeerkooltje kan de volgende goud- of zilversoldering compleet naar de knoppen helpen. Ik hou tinsolderingen dan ook altijd strikt gescheiden van mijn andere werk.
Maar het is gelukt! Deze broche kan weer verwondering oogsten en van de klant krijg ik een heel grote veer op mijn hoed!