Op mijn telefoon, die op de Gouden Veer tafel ligt, komt een WhatsApp bericht binnen. Ik zie een foto van een trouwring waar twee hapjes uit zijn. Het onderschrift luidt zoveel als: kun je me alsjeblieft helpen? Ik heb met mijn ring vastgezeten aan de startmotor… vrijdag ga ik trouwen en dit is mijn trouwring…

Ik krijg dat appje dinsdagavond laat. Er staan voor woensdag allerlei computerzaken op het programma. Er komt een monteur voor glasvezel installatie en ik heb diverse afspraken voor de hervorming van onze website. Ik vraag de aanstaande bruid de ring uiterlijk woensdagavond te brengen.

Snikheet

Die donderdag is het bijna 30 graden buiten en ook snikheet in mijn atelier op de bovenste etage. Maar die trouwring moet vandaag wél klaar! De aanstaande bruid heeft deze ring van haar oma gekregen en ze draagt hem al een poosje. Bij werkzaamheden is de ring tegen de startmotor van de tractor aangekomen en dat resulteerde in een gedeeltelijk gesmolten ring en een dikke brandblaar om haar ringvinger. De blaar zal wel grotendeels wegtrekken voor vrijdag en de ring maak ik in orde.

Ik vijl de verbrande gedeeltes wat verder uit, zodat ik genoeg hechtoppervlak krijg om er nieuwe stukjes goud in te solderen. Die stukjes worden erin gesoldeerd met goudsoldeer, dat is eigenlijk gewoon goud met een lager smeltpunt. Het is lastig om de stukjes goed in de bestaande ring te positioneren, maar het lukt wonderwel.

Vonk

Ik vijl en schuur boven- en zijkanten van de trouwring weer mooi gelijk. Aan de binnenkant doe ik niet zoveel, omdat daar nog de gravure van oma in staat. Nu nog polijsten en dan vonkt de ring opnieuw; maar nu aan de vinger van de bruid.