De dame aan onze Gouden Veer tafel heeft een ‘ongebruikelijk verzoek, vindt zij zelf’. Ze wil graag een gouden hangertje laten maken voor haar kleindochter. Tot zover niets geks. Graag een rond gouden schijfje met daarop een klein rond- en een klein vierkant plaatje. Ik zie dat voor me en ook dat vind ik niet vreemd.
Ik vraag haar hoe groot dat hangertje mag worden. We komen uit op zo’n 14 mm, iets kleiner dan een 1-cent muntstuk. Het vierkantje en het rondje moeten op dat plaatje gesoldeerd worden en het moeten koekjes voorstellen. Een biscuitje en een stroopwafel. Ook dat zie ik al voor me en intussen vertelt ze mij de reden van het verzoek.
Opa en oma ‘Koekjes’
Zij en haar man zijn voor hun kleindochter ‘Opa en Oma Koekjes’. Oma het biscuitje en Opa de stroopwafel. Ik stel me daar een huiselijk tafereel bij voor. Kleindochter, op bezoek of logerend bij opa en oma, heeft hele verhalen over de koekjes in hun koekjestrommel. Ik neem aan dat het voor de kleindochter, inmiddels 18 jaar, gelukkige momenten zijn (geweest).
Oma heeft het met de kleindochter gehad over zo’n hangertje en het meisje zou zoiets heel leuk vinden. Vervolgens gaat Oma bij diverse ‘leveranciers’ te rade, maar die zien het maken van zo’n sieraad niet zitten of vragen daar schrikbarend veel geld voor.
Ik vind het wel leuk om zo’n klein Verkade biscuitje en een stroopwafeltje op een gouden bordje te maken. Oma heeft nog enkele ringen in haar juwelenkistje die omgesmolten mogen worden, dat maakt het hangertje nóg wat persoonlijker en dat vermeld ik in het meegeleverde ‘échte Alize’-certificaat.
De appgroep van Opa, Oma en kleindochter heeft als groepsnaam ‘Koekjestrommel’ en ik wens de groepsleden hiervan nog heel veel genoeglijke koffie- en theevisites met fijne gesprekken, onder het genot van een lekker biscuitje of stroopwafeltje.